אַ יתום בויט אַ ייִדישן שטוב – מיט אײַער הילף

עס זײַנען דאָ מאָמענטן אין לעבן וואָס זאָלן זײַן אָנגעפֿילט מיט שמחה, האָפֿענונג און ליבשאַפֿט. פֿאַר אַ חתן איז דער טאָג פֿון דער חתונה איינער פֿון די גרעסטע שמחות אין לעבן. אָבער ווען אַ יתום קומט אָן צו דעם גרויסן טאָג אָן די טײַערע עלטערן וואָס זאָלן אים באַגלייטן, ווערט די שמחה פֿאַרמישט מיט אַ טיפֿן ווייטיק.

דער חשובער יתום האָט שוין דורכגעמאַכט שווערע נסיונות. ער האָט זיך געמוטשעט מיט אומשטענדן וואָס קיינער וואָלט נישט געוואָלט איבערלעבן. און דאָך איז ער געבליבן שטאַרק, מיט אמונה און האָפֿענונג, צו בויען אַ ערלעכן ייִדישן שטוב.

הײַנט שטייט ער בײַם שוועל פֿון זײַן חתונה. דער גרויסער חלום איז נאָענט, אָבער די נויטיקע מיטלען צו קענען אָנהייבן דאָס נײַע לעבן בכּבוד פֿעלן אים. אָן עלטערן וואָס זאָלן טראָגן די שווערע הוצאות, ליגט די אחריות אויף אונדז – זײַנע ברידער און שוועסטער אין כלל ישראל.

די מצוה פֿון הכנסת כלה איז איינע פֿון די גרעסטע מצוות. מיט אײַער נדבה העלפֿט איר נישט בלויז באַצאָלן חתונה־הוצאות; איר געבט אַ יתום כּוח, כּבֿוד און האָפֿענונג. איר העלפֿט אים אַרײַנגיין אונטערן חופּה מיט אַ רויִקן האַרץ און אָנהייבן זײַן לעבן מיט שמחה.

יעדער דאָלאַר, יעדע נדבה, יעדעס גוטס וואָרט ווערט אַ טייל פֿון זײַן נײַעם אָנהייב. וואָס פֿאַר אונדז איז אַ קליינע נתינה, קען פֿאַר אים זײַן דער חילוק צווישן דאגה און שמחה.

מיר בעטן אײַך פֿון טיפֿן האַרצן: עפֿנט אײַער האַרץ און נעמט אָנטייל אין דער הייליקער מצוה. לאָמיר צוזאַמען מאַכן זיכער אַז דער יתום זאָל נישט פֿילן אַז ער שטייט אַליין אין זײַן גרעסטן טאָג.

זאָל דער אייבערשטער בענטשן אַלע נדבנים מיט געזונט, נחת, שפע און אַלע ישועות, און מען זאָל תמיד קענען טיילן בלויז שמחות. אמן.