עס גלייבט זיך שווער, אבער זי איז מער נישט דא... האשה החשובה מרת חי' בלומא ע"ה בת מיכאל יודא נ"י, אשת הרה"ח רבי משה מנחם גאמבא שליט"א, די עלטסטע קינד ביי אירע עלטערן אויף וועם יעדער האט אזוי ארויפגעקוקט, און זי האט אונז איבערגעלאזט אין אירע סאמע בליענדע יארן, אזוי אומערווארטעט און פריצייטיג...

עס ליגט נאך אין די ביינער איר ווארעמע שמייכל מיט וואס זי האט יעדן אזוי שיין אויפגענומען, זי האט זיך איבערגעגעבן מיט אזויפיל געטריישאפט פאר איר חשוב'ע מאן און אירע טייערע קינדערלעך, ווען אינמיטן העלן טאג איז אנגעקומען די שווערע בשורה אז מען האט איר ליידער דיאגניזירט מיט די ביטערע מחלה ה"י, מיר האבן אזויפיל מתפלל געווען און איינגעריסן פאר איר באלדיגע רפואה, אבער ליידער איז געווען כבר נגזרה הגזירה, און נאכ'ן זיך אפמוטשען אכצן חדשים האט זי ליידער צוריקגעגעבן איר אויסגעלייטערטע נשמה, אין עלטער פון 32 יאר, איבערלאזנדיג שבור ורצוץ איר חשוב'ן מאן און אירע לעכטיגע 5 קינדערלעך.

זי האט אבער מיטגענומען גאר אסאך זכותים מיט זיך, איר גאנצע לעבן האט זי זיך אוועקגעגעבן פאר תורה, פאר גאנצע 11 יאר, פון איר חתונה ביז אירע לעצטע טעג, האט זי שווער געארבעט אז איר חשוב'ער מאן דער תלמיד חכם זאל קענען פארבלייבן צווישן די תורה'דיגע אין כולל.

ווי שיין און פאסיג וואלט דעריבער געווען צו פאראייביגן איר נשמה, און אריינגעבן א 'ספר תורה' לעילוי נשמתה. די זכות פון די הייליגע תורה, וואס זי אלעמאל ארויפגעקוקט און מחשיב געווען, זאל מגין זיין פאר איר נשמה אויף יענער וועלט.

איר גוף קענען מיר ליידער נישט צוריקברענען, אבער מיר כאטש טון פאר איר נשמה, אז זי זאל שעפן א נחת רוח אויבן אין הימל, דורך דעם ספר תורה וואס מען וועט שרייבן לעלוי נשמתה. און בזכות זה זאל זי זיין א מליצת יושר פאר איר גאנצע משפחה, און פאר אלע משתתפים און תומכים לכל טוב סלה.

ת.נ.צ.ב.ה.